Serbest dalışta ve sualtı sporlarında acil durumlarda panik değil, refleks haline gelmiş standart protokoller hayat kurtarır. Sığ su bayılması, LMC ve acil tahliye algoritmaları.
Bayılan bir dalgıçta ilk refleks laringospazmdır (ses tellerinin kilitlenmesi). Ancak bu koruma birkaç saniye sonra çözülebilir. Dalgıcın çenesi tutularak başı geriye doğru hafifçe kaldırılmalı, ağız ve burun derhal su yüzeyinin üzerine çıkarılmalıdır.
Dalgıcın yüzündeki maske ve burun mandalı tek ve kararlı bir hamleyle çıkarılmalıdır. Yüzdeki termo-reseptörlerin havayla ve serin rüzgarla temas etmesi, beynin solunum merkezine derhal "artık havadayız, nefes al" sinyali göndermesini tetikler.
Blow: Dalgıcın göz kapaklarına ve elmacık kemiklerine hafifçe ılık nefes üflenir.
Tap: Yanaklarına nazikçe vurulur (uyarma refleksi).
Talk: Adıyla seslenerek net komutlar verilir: "Nefes al! Ahmet, nefes al, yanımdasın!"
Dalgıç bilincini tamamen kaybetmemiştir ancak aşırı hipoksi nedeniyle titremeler, baş düşmesi ve koordinasyon kaybı yaşar. Dalgıç suya batmaması için kollarının altından desteklenmeli, konuşması engellenerek sadece toparlanma nefesi alması sağlanmalıdır.
15 saniyelik BTT uygulamasına rağmen kendiliğinden solunum başlamadıysa dalgıç sualtında su aspire etmiş olabilir. Derhal burun kapatılarak ağızdan ağıza 2 etkili kurtarma nefesi verilir ve hızla şamandıraya/kıyıya çekilerek 112 Acil Yardım çağrılır.
Gerek kurtarıcı gerekse kazazede için ilk saniyelerdeki en büyük tehlike dibe batmaktır. Şüphe duyulan her acil durumda kazazedenin (ve gerekirse kurtarıcının) ağırlık kemeri derhal çözülüp denize bırakılmalı; pozitif yüzerlilik garanti altına alınmalıdır.